ગુજરાતી નારીસંપદા : કવિતા/જતાં પહેલાં

જતાં પહેલાં

જયા મહેતા

જતાં પહેલાં બધું આવું કેમ થતું હશે?
શ્વાસ ઊંડા ઊતરવા માંડે
આંખ નિસ્તેજ થતી જાય
જીભ થોથવાવા માંડે
શરીર આખું શિથિલ થઈ જાય...

આવું બધું થાય એ પહેલાં..
અહીંથી વિદાય ન લઈ શકાય?

ગુલાબની પાંદડીઓ પરથી
ઝાકળ હળવેથી અદૃશ્ય થાય..એમ

દૂધમલ બાળક ખિલખિલ હસતું જાગે
ને નિદ્રા સરી જાય...એમ

નવીનવી પાંખો ફફડાવતું
પંખીબાળ માળામાંથી ઊડી જાય..એમ

કોશેટાના તાંતણા વીંધી
રંગસભર પતંગિયું

બહાર નીકળી જાય એમ...
નૂરજહાનના કંઠમાંથી સરતા સૂર

ધીરેધીરે હવામાં વિલીન થાય..એમ
બધું વિવર્ણ થાય એ પહેલાં....

***