સફરના સાથી/ઇબ્રાહિમ દાદાભાઈ ‘બેકાર’: Difference between revisions

“ભાઈ ‘બેકાર’ પોતાના વકતવ્યને સહજગમ્ય ને સર્વગમ્ય - તરત જ સૌ કોઈ સમજી શકે એવી સાદી ને સીધી વાણીમાં રજૂ કરે છે. વ્યંગ્યફંગ્યની પંચાતમાં પડ્યા વગર વાચ્યાર્થ વડે જ એ પોતાને કહેવાનું હોય તે કહી દે છે. એમની વાણી સાદી ને સીધી છે એ ખરું, પણ ભાષાનાં બધાં નખરાં, બધી ભંગિઓ, બધા લહેકાઓ ને છણકા પણ એમણે સ્થળે સ્થળે પ્રગટ કરી બતાવ્યા છે. આમ પહેલી નજરે બહુ સીધીસાદી લાગે એવી એમની વાણી, જે તળપદી બોલીનું બળ, તે ક્યાંક તો ગૌરવ પણ દર્શાવ છે. તે સહજસાધ્ય નથી. ‘ઓળખ્યો જો ના મને, તો જા, તું ગુજરાતી નથી.’ એ પંક્તિમાંના જા શબ્દનો લહેકો જોવા જેવો છે. એ એકાક્ષરી એક જ શબ્દ  વડે કેવી ભાવચ્છટા પ્રગટ થઇ શકે છે.  ‘સાફસૂપડાં થઈ ગયાં.’, ‘મર્યા પછી ભલેને ભગવાન પૂછશે તો, કે'શું કે ચાલ્યું આવે ને આમ ચાલવાનું!', 'દિલ તો ઘણું ચહે છે  ઘર કોનું ઘાલવાનું!’ ‘બેચાર વરસની વાત નથી, ચાલીશ વરસનો ગાળો છે.’ ‘ધૂળ ખંખેરે છે જ્યાં ને ત્યાં', 'ઘણા બોદા સિક્કા ચલાવી દીધા છે’,  ‘બે દાયકા પહેલાં આવું કદી થતું ન'તું.' 'હડમત આપણે ફાવી ગયા'; 'એ બધી ભગવાનની લીલા જ છે. છોકરાની ફોજથી કંટાળ ના!’  ‘બુદ્ધિ વધી ગઈ અને ડહાપણ વધી ગયું.’