સંચયન-૮: Difference between revisions

સંચયન-૮ (view source)

Revision as of 12:21, 28 June 2025

11,755 bytes added , 12:21, 28 June 2025

no edit summary

Meghdhanu

Interface administrators, Administrators

32,558

edits

@@ Line 191: / Line 191: @@
 {{gap|3em}}એથી મીઠી તે મોરી માત રે,
 જનનીની જોડ સખિ! નહિ જડે રે લોલ.
 પ્રભુના એ પ્રેમ તણી પૂતળી રે લોલ,
 {{gap|3em}}જગથી જુદેરી એની જાત રે. {{right|જનનીની.}}
@@ Line 216: / Line 215: @@
 {{right|જનનીની જોડ સખિ! નહિ જડે રે લોલ.}}
 {{right|<small>રાસતરંગિણી</small>}}</poem>}}
+{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}}
+{{Block center|<poem>
+<center><big><big>{{color|#000066|ન જાય ઘરમાં - ન બ્હાર આવે }}</big></big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''હરજી લવજી દામાણી ‘શયદા’ '''}}</big></center>
+જનારી રાત્રિ જતાં કહેજે: સલૂણી એવી સવાર આવે;
+કળી કળીમાં સુવાસ મહેકે, ફૂલો ફૂલોમાં બહાર આવે.
+હૃદયમાં એવી રમે છે આશા, ફરીથી એવી બહાર આવે;
+તમારી આંખે શરાબ છલકે, અમારી આંખે ખુમાર આવે.
+વ્યથા શું હું વિદાય આપું? વિરામના શું કરું વિચારો?
+કરાર એવો કરી ગયાં છે – ન મારા દિલને કરાર આવે.
+કિનારેથી તું કરી કિનારો, વમળમાં આવી ફસ્યો છે પોતે,
+હવે સુકાની, ડરે શું કરવા? ભલે તૂફાનો હજાર આવે.
+ન ફૂટે ફણગા, ન છોડ થાયે, ન થાય કળીઓ, ન ફૂલ ખીલે;
+ધરામાં એવી ધખે છે જ્વાળા, બળી મરે જો બહાર આવે.
+વિચારવાળા વિચાર કરજો, વિચારવાની હું વાત કહું છું;
+જીવનમાં એથી વિશેષ શું છે? વિચાર જાયે વિચાર આવે.
+તમારી મ્હેફિલની એ જ રંગત, તમારી મ્હેફિલની એ જ હલચલ;
+હજાર બેસે, હજાર ઊઠે, હજાર જાયે, હજાર આવે.
+હૃદયમાં કોની એ ઝંખના છે, નયન પ્રતીક્ષા કરે છે કોની?
+ઊભો છે ‘શયદા’ ઉંબરમાં આવી, ન જાય ઘરમાં - ન બ્હાર આવે.
+{{right|<small>F.B.</small>}}</poem>}}
+{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}}
+{{Block center|<poem>
+<center><big><big>{{color|#000066|પ્રાણ}}</big></big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''રવીન્દ્રનાથ ઠાકુર '''}}</big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''[અનુવાદ: નગીનદાસ પારેખ]  '''}}</big>
+</center>
+મરિતે ચાહિ ના આમિ સુન્દર ભુવને,
+માનવેર માઝે આમિ બાંચીબારે ચાઈ.
+એઈ સૂર્યકરે એઈ પુષ્પિત કાનને
+જીવન્ત હૃદય-માઝે યદિ સ્થાન પાઈ !
+ધરાય પ્રાણેર ખેલા ચિરતરંગિત,
+વિરહ મિલન કત હાસિ-અશ્રુમય-
+માનવેર સુખે દુ:ખે ગાંથિયા સંગીત
+યદિ ગો રચિતે પારિ અમર-આલય !
+તા યદિ ના પારિ તબે બાંચિ યત કાલ
+તોમાદેરિ માઝખાને લભિ યેન ઠાઁઈ,
+તોમારા તુલિબે બલે સકાલ બિકાલ
+નવ નવ સંગીતેર કુસુમ ફૂટાઈ.
+હાસિમુખે નિયો ફુલ, તાર પરે હાય
+ફેલે દિયો ફુલ, યદિ સે ફુલ શુકાય.
+{{gap|4em}}• • •
+આ સૌંદર્યમય વિશ્વમાં મને મરવાની ઇચ્છા નથી.
+હું માનવોમાં જીવવા ઇચ્છું છું.
+આ સૂર્યના કિરણોમાં,
+આ પુષ્પિત કાનનમાં, અને જીવન્ત હૃદયમાં
+હું સ્થાન પામવા ઇચ્છું છું.
+ધરતી પર કેટકેટલાં વિરહ અને મિલન-હાસ્ય
+અને અશ્રુ-ભરી પ્રાણની લીલા
+સદાય લહેરાયા જ કરે છે.
+- માનવના સુખદુઃખનાં ગીતો ગૂંથીને
+અમર ભૂમિ રચવાની મારી ઇચ્છા છે.
+પણ જો તે ન કરી શકું,
+તો જ્યાં સુધી જીવું ત્યાં સુધી
+તમારી વચ્ચે જ સ્થાન પામું
+એમ ઇચ્છું છું.
+અને તમે ચૂંટશો એમ કરીને
+સવારે અને સાંજે
+નવાં નવાં સંગીતના ફૂલો ખીલવ્યા કરીશ.
+તમે હસતે મોઢે એ ફૂલ લેજો
+અને
+ત્યાર પછી હાય, જો એ ફૂલ સુકાઈ જાય
+તો ફેંકી દેજો !
+{{right|<small>F.B.</small>}}</poem>}}
+{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}}
+{{Block center|<poem>
+<center><big><big>{{color|#000066|આંધળી માનો કાગળ }}</big></big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''ઇન્દુલાલ ગાંધી'''}}</big></center>
+અમૃત ભરેલું અંતર જેનું, સાગર જેવડું સત્,
+પૂનમચંદના પાનિયા આગળ ડોશી લખાવતી ખત,
+ગગો એનો મુંબઇ કામે;
+ગીગુભાઈ નાગજી નામે. લખ્ય કે માડી!
+પાંચ વરસમાં પ્હોંચી નથી એક પાઈ
+કાગળની એક ચબરખી પણ, મને મળી નથી ભાઈ!
+સમાચાર સાંભળી તારા;
+રોવું મારે કેટલા દા’ડા?
+ભાણાનો ભાણિયો લખે છે કે, ગગુ રોજ મને ભેળો થાય,
+દન આખો જાય દા’ડિયું ખેંચવા રાતે હોટલમાં ખાય,
+નિત નવાં લૂગડાં પે’રે
+પાણી જેમ પઇસા વેરે.
+હોટલનું ઝાઝું ખાઈશ મા, રાખજે ખરચીખૂટનું માપ,
+દવાદારૂના દોકડા આપણે કાઢશું ક્યાંથી બાપ!
+કાયા તારી રાખજે રૂડી;
+ગરીબની ઇ જ છે મૂડી.
+ખોરડું વેચ્યું ને ખેતર વેચ્યું, કૂબામાં કર્યો છે વાસ,
+જારનો રોટલો જડે નહિ તે દી પીઉં છું એકલી છાશ,
+તારે પકવાનનું ભાણું,
+મારે નિત જારનું ખાણું.
+દેખતી તે દી દળણાં, પાણી કરતી ઠામેઠામ,
+આંખ વિનાનાં આંધળાંને હવે કોઈ ન આપે કામ,
+તારે ગામ વીજળીદીવા,
+મારે આંહીં અંધારાં પીવાં.
+લિખિતંગ તારી આંધળી માના વાંચજે ઝાઝા જુહાર
+એકે રહ્યું નથી અંગનું ઢાંકણ, ખૂટી છે કોઠીએ જાર.
+હવે નથી જીવવા આરો,
+આવ્યો ભીખ માગવા વારો.
+{{right|<small>સીગ્નેચર પોયમ્સ</small>}}</poem>}}
+{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}}
+{{Block center|<poem>
+<center><big><big>{{color|#000066|સુની રે ફળી}}</big></big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''મુકુન્દરાય પારાશર્ય'''}}</big></center>
+સૂની રે ફળી, સૂનાં ખોરડાં, સૂની લીમડાની ડાળ,
+સૂનાં પાનોથી છલકે વાયરે, આખા ફળિયાનો થાળ;
+રાતે ચૂવે નભનાં નેણલાં. સૂની ઓસરી, સૂના ઓરડા,
+સૂનાં જાળી ને ખાટ, સૂની અધખોલી તૂટી ડેલીએ
+ઊભું જુએ કો વાટ; ઝબકે મિજાગરું વાયરે.
+નહીં રે ઝાંઝર, નહિ કો ઘૂઘરો, નહિ કો સંચરતું ગાય.
+વળગી અવાવરુ આંગણે કુંકુમ પગલીની ઝાંય!
+નયને લહરાતી ગળતી ચૂંદડી.
+સૂના રે સંસારે, સૂની રાતના, નહિ કો દીવડો ન દીપ.
+સમદર તીરે રવડે રેતમાં, મોતી વિહોણી છીપ.
+સૂનકારે એકલતા સામટી.
+રે’તાં રે રે’તાં તે દી સામટાં, આજે ઉજ્જડ આવાસ.
+તોયે રે રઘવાયા મારા જીવને વળગ્યો વિરહે સહવાસ.
+રણના વંટોળે સૂકું પાંદડું.
+{{right|<small>દિવ્ય ભાસ્કરઃ કળશ. મે - ૨૦૨૫</small>}}</poem>}}
+{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}}
+{{Block center|<poem>
+<center><big><big>{{color|#000066|રાધાનું નામ તમે… }}</big></big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''સુરેશ દલાલ '''}}</big></center>
+રાધાનું નામ તમે વાંસળીના સૂર મહીં
+{{gap|3em}}વ્હેતું ના મેલો ઘનશ્યામ!
+સાંજ ને સવાર નિત નિંદા કરે છે
+{{gap|3em}}ઘેલું ઘેલું રે ગોકુળિયું ગામ!
+વણ ગૂંથ્યા કેશ અને અણઆંજી આંખડી
+{{gap|3em}}કે ખાલી બેડાની કરે વાત;
+લોકો કરે છે શાને દિવસ ને રાત
+{{gap|3em}}એક મારા મોહનની પંચાત?
+વળી વળી નીરખે છે કુંજગલી : પૂછે છે,
+{{gap|3em}}કેમ અલી! ક્યાં ગઈ’તી આમ?
+રાધાનું નામ તમે વાંસળીના સૂર મહીં
+{{gap|3em}}વ્હેતું ના મેલો ઘનશ્યામ!
+કોણે મૂક્યું ’લિ તારે અંબોડે ફૂલ?
+{{gap|3em}}એની પૂછી પૂછીને લીયે ગંધ;
+વહે અંતરની વાત એ તો આંખ્યુંની ભૂલ,
+{{gap|3em}}જો કે હોઠોની પાંખડીનો બંધ.
+મારા મોઢેથી ચહે સાંભળવા સાહેલી,
+{{gap|3em}}માધવનું મધમીઠું નામ;
+રાધાનું નામ તમે વાંસળીના સૂર મહીં
+{{gap|3em}}વ્હેતું ના મેલો ઘનશ્યામ!
+{{right|<small>F.B.</small>}}</poem>}}
+{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}}
+{{Block center|<poem>
+<center><big><big>{{color|#000066|રાધાનું નામ તમે… }}</big></big>
+<big>{{Color|#0066cc|'''સુરેશ દલાલ '''}}</big></center>