સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૩/મારું ઢણકતું ઢોર
૫. મારું ઢણકતું ઢોર
દયારામ
મારું ઢણકતું ઢોર ઢણકે છે સહુ નગ્રમાં,
સીમખેતર ખળું કાંઈ ન મૂકે;
ના જાવું જાય ત્યાંહાં, ના ખાવું ખાય તે,
વાળી લાવું ઘેર ને ઘોતું માંડું ગળ્યું,
લીલું નીરું છ પણ તે ન સૂંઘે;
પહેલાં રાડાંઓ ઘાસ કહ્યું કૂસકા
હેડલો-હોડેરડો મારો માન્ય નહીં,
થયું હરાડું, હાવાં હું તો હાર્યો;
વશ ભારે નથી તદૃપિ મારું કહાવ્યું,
રે ગુરુ આ ગોપાળ મેં અરપ્યું એ આપને,
વશ કરી રાખો નિજ પાસ માગું;
સાધુપણું શીખવી વૃંદાવન ચારજો,
હે હૃષીકેશ, એ ક્લેશ મુજ મનતન તણા
આપ ટાળો, કરો શુદ્ધ સાચું;
સ્મરણ સેવન બને અહરનિશ આપનું,
મન મતિ બગડતાં સર્વ કાંઈ બગડિયું,
ડરવું બહુ નાથજી દયા આણો;
જન દયાના પ્રિ’તમ શ્રીગોવરધનધરણ,