રામચન્દ્ર પટેલની કવિતા/કોઈનો હું

કોઈનો હું

તમે ઊંડે ઊંડે જલ બની વસ્યાં ભીતર અને
હું કાંઠો કૂવાનો થઈ અરવ ભેંકાર તપતો
રહ્યો પીતો ઊના પ્રહર, હર શ્વાસે તરસની
વરાળો ઉડાડી વમળ રચતો જીવું સજની!
હવે મારુંતારું મિલન લઈ વેળા મધુરવી
વહી આવે તો એ અવસર નહીં હોય લીલવો.
કદી ભૂલેચૂકે વરસી રણમાં વાદળ જશે
–શું માની લેવું કે હરિત વન લ્હેરાતું ઊગશે!
અજાણ્યું આવે જો ફરફરતું પાનેતર-મઢ્યું
પરોઢિયુંઃ એના હળુ રણકતા ઝાંઝર-રવે
સરી સૂના સૂના સભર અખિલાઈ સ્પરશતા
જશું ત્યારે થાશે અણઅણું મહીં કોક પજવે.
થઈ કોઈનો હું ઘટ, ઊતરી આવું તવ કને,
સમાઈ જાશો શું સહજ ઊછળી ઓળખી મને?