છોળ/જાતાં જાતાં

From Ekatra Wiki
Jump to navigation Jump to search


જાતાં જાતાં


હાં રે ફરી એક ફેરી!
થોભ રે વાલમ! થોભ જરી તુંને જાતાં જાતાં લઉં હેરી!

                હંમણે પાછાં, બપોરા ટાણે
                                આપણે થાશું ભેળાં,
                સંધુંય જાણે, તોય આ નેણાં,
                                તું વિણ ઘેલાં ઘેલાં,
જુગ જેવી ઈંને લાગતી તુજથી ઘડીય એક જુદેરી!
થોભ રે વાલમ! થોભ જરી તુંને જાતાં જાતાં લઉં હેરી!

                જરી ક્યહીં તું જાય ને ખૂંપે
                                કાળજે શંકા-સોયાં,
                આવડા તારા રૂપ-ઝગારા
                                ઓરથી જાશે જોયાં?
કરી બેસે નહીં ક્યાંક રે કામણ આંખડી કોકની વેરી!
થોભ રે વાલમ! થોભ જરી તુંને જાતાં જાતાં લઉં હેરી!

                અછતું રાખે અંગ એવો આ
                                કામળો કંધે નાખું.
                પણ હાયે આ નમણા મુખે
                                મારણ શેનું રાખું?

                લાવ્ય અરે જરી —
લાવ્ય મેલી દઉં કાન કને એક ટીપકી કાજળ કેરી!
થોભ રે વાલમ! થોભ જરી તુંને જાતાં જાતાં લઉં હેરી!

૧૯૬૧