બરફનાં પંખી/સાંજ

સાંજ

ધણ છૂટયાની ઘંટડીઓના ઝાંઝર પહેરી વડલાની વડવાઈ ઝાલીને સાંજ હિંચકા ખાય
ને ઊડતી ધૂળનું થાય વાદળું એવું તો ઘનઘોર કે જાણે ધણની ગાયું કણકણ થઈને ગોરજમાં વિખરાય
ધણ છૂટયાની ઘંટડીઓના....
સાવ અચાનક કાબરટોળું ડાળ ઉપરથી ઊડ્યું ને ત્યાં એક પાંદડું તૂટ્યું
વડલાનાં લીલાં પાન વચાળે લાલચટક આકાશ થઈને લાલ પાંદડુ ફૂટ્યું
ધૂળની ડમરી ચડતાં એમાં ચક્કર ચક્કર ફરતા મારા શૈશવના કણ પાદરમાં ઘૂમરાય
ધણ છૂટયાની ઘંટડીઓના.....
ખડના પૂળા લઈ હાથમાં પાછા વળતા લોક વાયરે ઊડતી જાય પછેડી
ઘઉંના ખેતર વચ્ચે થઈને સીમપરીની સેંથી સરખી ગામ પૂગતી કેડી
ધીમે ધીમે ખળાવાડમાં કમોદની ઊડતી ફોતરીઓ વચ્ચે થઈને સાંજ ઓસરી જાય
ધણ છૂટયાની ઘંટડીઓના....

***