મનોહર ત્રિવેદીનાં કાવ્યો/તૉર સાંજનો
Jump to navigation
Jump to search
શમી જશે કલશોર સાંજનો
હજી રતુંબલ મુખ છે એનું હજી રતુંબલ તૉર સાંજનો
રેતીમાં પગલાં આળેખી વહી જતી ચુપચાપ હવાઓ
પથ્થરમાં અફળાઈ જળની ફરકે ઊંચે શ્વેત ધજાઓ
ઢાળ ઊતરીને સંભાળે અંધારાંઓ દોર સાંજનો
રૂપાંની ઘંટડીઓ વચ્ચે અણસારા આવે ગોરજના
ફરફોલાઓ પડ્યા બીડનાં ઘાસ ઉપર દિનભર સૂરજના
થશે સીમમાં શીતળ-શીતળ લેપ હવે ચહુઓર સાંજનો
શમી જશે કલશોર સાંજનો