મર્મર/ધરાનાં બાળ

ધરાનાં બાળ

⁠અમે ધરાનાં બાળ!

અમરતથી અદકું અમને તો આ ધરતીનું વ્હાલ!

—અમે૦

⁠એની ધૂળ અને માટીમાં,
⁠એની દૂધભરી છાતીમાં,

અમને ગમે છુપાવું, ખેલવું એને અંક હૂંફાળ

—અમે૦

⁠એક જ માતાનાં સંતાનો,
⁠આપણી વચ્ચે અંતર શાનાં?

એક જ ભાણે જમશું વ્હેંચી એનો વૈભવ થાળ

—અમે૦

⁠સૌ સૌનું સંચિત તે લાવો,
⁠બાંટી લો સરખું તજી દાવો,

ધરતી શું ધરતીનાં શિશુનું અંતર બનો વિશાળ.

—અમે૦