સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૧/મુરલી રસાલ
મુરલી વાય છે રસાલ, વૃંદાવન માંહે શ્રીગોપાલ;
મુરલી સાંભળવા જઈએ.
ગો તૃણ ચરતી રહી, સાંભળે છે માંડી કાન;
આકાશે ચાલે નહિ, થોભી રહ્યાં વિમાન. મુ૰
મૃગલાં મીટ માંડી રહ્યાં, વૃક્ષતણાં ન હાલે પાન; ૫
રાગરંગ એ સાંભળી, યોગીશ્વરનાં છૂટ્યાં ધ્યાન. મુ૰
યમુના જળ હાલે નહિ, સૂરજ રહ્યો સ્થિર સ્થાન;
સુરયુવતી મોહી રહી, સાંભળી સુંદર ગાન. મુ૰
અંબર તે સુરનારીનાં છૂટે,— અતિ વિહ્વલ દેહ;
મણિધર ફણ માંડી રહ્યા, શ્રવણ વિના નયણે સુણે તેહ. ૧૦મુ૰
મેં રહ્યું જાયે નહિ, પ્રેમબાણના વાગ્યા પ્રહાર;
મન તો મોહિયું માવે, વિસારિયો વ્યાપાર. મુ૰
નયણે જઈને નીરખિયે, સુણી સુંદર જાત;
જન્મ સફળ તે કીજીએ, પામીએ અતિ આહ્લાદ. મુ૰
લોકલાજ મેં પરહરી, સોંપ્યું એને શરીર; ૧૫
પરવશ થયો એ આત્મા રે, રાખ્યો ન રહે ધીર. મુ૰
એ માહરે હૈડે વસિયો, પાસે રહું દિનરાત;
ભાલણ પ્રભુ રઘુનાથ શું, અંતર્ગત મળિયે સાથ. મુ૰