સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૧/નગરચર્ચા ૧: Difference between revisions

{{SetTitle}}

{{Poem2Open}}

રાઈ — (સ્વગત) અત્યારે હું જગદીપ નથી, રાઈ નથી, પર્વતરાય નથી, દુર્ગેશનો નામહીન મિત્ર નથી, પણ વળી, પાંચમા વેષે નગરમાં નીકળ્યો છું. મારું પોતાનું કાંઈ ખરું સ્વરૂપ છે કે હું માત્ર જુદા જુદા વેષનો જ બનેલો છું એ વિશે મને શંકા થવા માંડી છે.

{{Poem2Close}}

પ્રયોગ પૂરો કરી નાટ્ય અંતે,

સ્વરૂપ સાચું નટ પાછું ધારે;

પરંતુ, જનસમાજની સેવા ઉઠાવનારે કોઈ કાળે પણ વેષ મૂકી દેવાનો ખ્યાલ શા માટે કરવો? સેવકને છૂટી હોતી જ નથી.

{{Poem2Close}}

ઘરમાં અને બહાર, ઊંઘતાં અને જાગતાં,

ખાતાં પીતાં ને ચાલતાં સેવક તે સેવક છે;

મનુષ્યો—

{{Poem2Close}}

મુખ દેખ દર્પણે નિત્ય ઊઠતાં વહાણે;

મુખ દેખ દર્પણે નિત્ય બેસતાં ભાણે;

પહેલો પુરવાસી —

{{Poem2Close}}

રસપાન કરો, નવ ઢીલ કરો,

રસપાત્ર લઈ ઝટ હોઠ ધરો;

પહેલો પુરવાસી — આવો મજેદાર રસ તમે પામો એટલે ડહાપણ આવ્યા વિના રહે?

{{Poem2Close}}

ઊતરે રસનો ઘૂંટડો, ઊઘડે અક્કલ તર્ત;

હૈયું ફાલે હર્ષમાં, નાસે દિલનાં દર્દ.</poem>}}

{{Poem2Close}}

{{center|'''સ્વાધ્યાય'''}}

<br>

{{HeaderNav2