બહુરંગી/નામવિલોપનની અભૂતપૂર્વ ઘટના: Difference between revisions

{{SetTitle}}

{{Poem2Open}}

આ મહાન પ્રદેશની કેટલીક ઉત્તમ પરંપરાઓ હતી. જેમ કે સગવડ પ્રમાણે બહાદુર બનવું અને સગવડ પ્રમાણે જાતને સંકોરી, સંકોચી, સુરક્ષિત સ્થળે ભરાઈ જવું. અન્યની આપત્તિવેળાએ સહાનુભૂતિનાં પ્રભાવક વચનો આગળ ધકેલવાં પણ જાણ્યા - કર્યા વગર સ્વયં આગળ ધસવું નહિ. ક્યાંક આગ લાગે તો જ્વાળાની ભયાનકતા અને વિનાશકતા અંગે અરેરાટી અનુભવવી, પણ પાણીભરેલી ડોલ લઈને દોડવું નહિ. આમ છતાં પોતાને ત્યાં જો ભડકો દેખાય તો બીજાંઓએ પાણી ભરેલી ડોલ લઈને દોડી આવવું જ જોઈએ, એવી દૃઢ માન્યતા ઉચ્ચારવી અને એવું ન કરી શકનારને ‘કાયર’ અને ‘નમાલા' કહેતી વખતે અવાજ બરાબર બુલંદ રાખવો. ભૂમિપૂજન ઉત્સાહથી કરવું પણ ભૂમિ પર નિરાંત જીવે થૂંકનાં છાંટણાં આલેખવાં, નદીને પવિત્ર ગણી તેમાં દીવા તરતા મૂકવા, પણ તેમાં કચરો ઠાલવતી વેળા હાથ મોકળો રાખવો. આ બધી પરંપરાઓની સાથે જ એક ભવ્ય પરંપરા હતી : ‘નામના મહિમાની.’