ભજનરસ/અગમ ભૂમિ દરશાયા: Difference between revisions

{{Poem2Close}}

{{Block center|<poem>

{{right|'''તહૌં જગમગે જ્યોતિ,'''}}  

'''જહાઁ બીરા બંદિગી,'''  

{{Poem2Open}}

સામાન્ય બુદ્ધિને જેની સમજ નથી પડતી એવી એક પ્રજ્ઞાથી ઝળહળ થતી સ્થિતિ છે. ત્યાં નથી ભજન-કીર્તન, નથી પાપપુણ્ય કે નથી છૂતાછૂત.  

સૃષ્ટિક્રમ પ્રમાણે એક તત્ત્વમાંથી અનેકનો વિસ્તાર થાય છે. સંહારક્રમમાં અનેકનો એકમાં લય કરવો પડે છે. આકાશ, વાયુ, તેજ, જળ અને પૃથ્વીનો લય એટલે આ પંચતત્ત્વની તન્માત્રા શબ્દ, સ્પર્શ, રૂપ, રસ અને ગંધ ૫૨ વિજય. છેવટે શબ્દ, તન્માત્રાનો ગુંજાર-ઝંકાર અનાયાસ, અનાહત થાય છે ત્યારે વર્ણમાત્રનો નાદમાં લય થાય છે. આ નાદનો જ્યોતિબિંદુમાં અને જ્યોતિબિંદુનો પરમ તત્ત્વમાં લય થાય છે. એ જ અસલ ઘરની પ્રાપ્તિ. કબીરે આ અનુભવ એક પદમાં આ રીતે વ્યક્ત કર્યો છે :

{{Poem2Close}}

{{Block center|<poem>

'''તેજ પવન મિલિ, પવન સબદ મિલિ,'''

</poem>}}

{{Poem2Open}}

{{Block center|<poem>

'''આપ જૉનિ ઉલટિ લે આપ,'''

'''કહૈ કબીર સુખ સહજ સમાઊં,'''

</poem>}}