અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્ય-સંપદા આસ્વાદો/‘વ્હાલાં જેને જાય વછોડી...’: Difference between revisions

Jump to navigation Jump to search
+1
(+1)
 
(+1)
 
Line 19: Line 19:
આવતાંની સાથે જ રમણીક અરાલવાળાએ ‘પ્રૌઢિશાલી અને કસબરસિયા’ કવિ હોવાથી ઉત્તમ કવિઓમાં બેસી શકે એવી અપેક્ષા જન્માવેલી. પરંતુ એમની સર્જનસરિતા ક્યાં ને કેમ લુપ્ત થઈ એ પ્રશ્ન ખટકે છે. વેણીભાઈની ચાર પંક્તિઓ યાદ કરી વિરમીએ:
આવતાંની સાથે જ રમણીક અરાલવાળાએ ‘પ્રૌઢિશાલી અને કસબરસિયા’ કવિ હોવાથી ઉત્તમ કવિઓમાં બેસી શકે એવી અપેક્ષા જન્માવેલી. પરંતુ એમની સર્જનસરિતા ક્યાં ને કેમ લુપ્ત થઈ એ પ્રશ્ન ખટકે છે. વેણીભાઈની ચાર પંક્તિઓ યાદ કરી વિરમીએ:
{{Poem2Close}}
{{Poem2Close}}
{{Block center|<poem>શૈશવે ઊછર્યો જેને ઉત્સંગે ઔર વૈભવે
{{Block center|'''<poem>શૈશવે ઊછર્યો જેને ઉત્સંગે ઔર વૈભવે
એવી મારી જનેતાને મહાજનની ખોળલે
એવી મારી જનેતાને મહાજનની ખોળલે
હું મારે કંપતે હાથે પોઢાડી જઈશ એક દી’:
હું મારે કંપતે હાથે પોઢાડી જઈશ એક દી’:
જ્યારે આ જનની ન્હોશે, ત્યારે તું તો હશે જ ને?’</poem>}}
જ્યારે આ જનની ન્હોશે, ત્યારે તું તો હશે જ ને?’</poem>'''}}
{{right|૨૯-૨-’૭૬}}<br>
{{right|૨૯-૨-’૭૬}}<br>
{{right|(એકાંતની સભા)}}<br><br>
{{right|(એકાંતની સભા)}}<br><br>

Navigation menu