32,544
edits
(+1) |
(+1) |
||
| Line 19: | Line 19: | ||
આવતાંની સાથે જ રમણીક અરાલવાળાએ ‘પ્રૌઢિશાલી અને કસબરસિયા’ કવિ હોવાથી ઉત્તમ કવિઓમાં બેસી શકે એવી અપેક્ષા જન્માવેલી. પરંતુ એમની સર્જનસરિતા ક્યાં ને કેમ લુપ્ત થઈ એ પ્રશ્ન ખટકે છે. વેણીભાઈની ચાર પંક્તિઓ યાદ કરી વિરમીએ: | આવતાંની સાથે જ રમણીક અરાલવાળાએ ‘પ્રૌઢિશાલી અને કસબરસિયા’ કવિ હોવાથી ઉત્તમ કવિઓમાં બેસી શકે એવી અપેક્ષા જન્માવેલી. પરંતુ એમની સર્જનસરિતા ક્યાં ને કેમ લુપ્ત થઈ એ પ્રશ્ન ખટકે છે. વેણીભાઈની ચાર પંક્તિઓ યાદ કરી વિરમીએ: | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{Block center|<poem>શૈશવે ઊછર્યો જેને ઉત્સંગે ઔર વૈભવે | {{Block center|'''<poem>શૈશવે ઊછર્યો જેને ઉત્સંગે ઔર વૈભવે | ||
એવી મારી જનેતાને મહાજનની ખોળલે | એવી મારી જનેતાને મહાજનની ખોળલે | ||
હું મારે કંપતે હાથે પોઢાડી જઈશ એક દી’: | હું મારે કંપતે હાથે પોઢાડી જઈશ એક દી’: | ||
જ્યારે આ જનની ન્હોશે, ત્યારે તું તો હશે જ ને?’</poem>}} | જ્યારે આ જનની ન્હોશે, ત્યારે તું તો હશે જ ને?’</poem>'''}} | ||
{{right|૨૯-૨-’૭૬}}<br> | {{right|૨૯-૨-’૭૬}}<br> | ||
{{right|(એકાંતની સભા)}}<br><br> | {{right|(એકાંતની સભા)}}<br><br> | ||