32,544
edits
સંચયન-૮: Difference between revisions
Jump to navigation
Jump to search
+1
(+1) |
(+1) |
||
| Line 146: | Line 146: | ||
|} | |} | ||
</center> | </center> | ||
== ॥ કવિતા ॥== | |||
{{Block center|<poem> | |||
<center><big><big>{{color|#000066|ગુજારે જે શિરે તારે}}</big></big> | |||
<big>{{Color|#0066cc|'''બાલાશંકર કંથારિયા'''}}</big></center> | |||
ગુજારે જે શિરે તારે, જગતનો નાથ તે સ્હેજે; | |||
{{gap|3em}}ગણ્યું જે પ્યારું પ્યારાએ, અતિ પ્યારું ગણી લેજે. | |||
દુનિયાની જુઠી વાણી, વિશે જો દુ:ખ વાસે છે; | |||
{{gap|3em}}જરાયે અંતરે આનંદ, ના ઓછો થવા દેજે. | |||
કચેરી માંહિ કાજીનો, નથી હિસાબ કોડીનો; | |||
{{gap|3em}}જગત કાજી બનીને તું, વહોરી ના પીડા લેજે. | |||
જગતના કાચના યંત્રે, ખરી વસ્તુ નહીં ભાસે; | |||
{{gap|3em}}ન સારા કે નઠારાની, જરાએ સંગતે રહેજે. | |||
રહેજે શાંતિ સંતોષે, સદાયે નિર્મળે ચિત્તે; | |||
{{gap|3em}}દિલે જે દુ:ખ કે આનંદ, કોઈને નહીં કહેજે. | |||
વસે છે ક્રોધ વેરી, ચિત્તમાં તેને તજી દેજે; | |||
{{gap|3em}}ઘડી જાએ ભલાઇની, મહાલક્ષ્મી ગણી લેજે. | |||
રહે ઉન્મત્ત સ્વાનંદે, ખરું એ સુખ માની લે; | |||
{{gap|3em}}પિયે તો શ્રી પ્રભુના, પ્રેમનો પ્યાલો ભરી પીજે. | |||
કટુ વાણી સુણે જો કોઈની, વાણી મીઠી કહેજે; | |||
{{gap|3em}}પરાઇ મૂર્ખતા કાજે, મુખે ના ઝેર તું લેજે. | |||
અરે પ્રારબ્ધ તો ઘેલું, રહે છે દૂર માગે તો; | |||
{{gap|3em}}ન માગે દોડતું આવે, ન વિશ્વાસે કદી રહેજે. | |||
અહો શું પ્રેમમાં રાચે, નહીં ત્યાં સત્ય પામે તું! | |||
{{gap|3em}}અરે તું બેવફાઇથી ચડે નિંદા તણે નેજે. | |||
લહે છે સત્ય જે, સંસાર તેનાથી પરો રહેજે; | |||
{{gap|3em}}અરે એ કીમિયાની જો મઝા છે, તે પછી કહેજે. | |||
વફાઇ તો નથી, આખી દુનિયામાં જરા દીઠી; | |||
{{gap|3em}}વફાદારી બતાવા ત્યાં, નહીં કોઈ પળે જાજે. | |||
રહી નિર્મોહિ શાંતિથી, રહે એ સુખ મોટું છે; | |||
{{gap|3em}}જગત બાજીગરીના તું, બધાં છલબલ જવા દેજે. | |||
પ્રભુના નામનાં પુષ્પો, પરોવી કાવ્યમાળા તું; | |||
{{gap|3em}}પ્રભુની પ્યારી ગ્રીવામાં, પહેરાવી પ્રિતે દેજે. | |||
કવિ રાજા થયો શી છે, પછી પીડા તને કાંઈ? | |||
{{gap|3em}}નિજાનંદે હંમેશા બાલ, મસ્તીમાં મઝા લેજે | |||
{{right|<small>આપણી કવિતા સમૃદ્ધિઃ બ.ક.ઠાકોર</small>}}</poem>}} | |||