ગુજરાતી નારીસંપદા : કવિતા/બા

બા

પ્રજ્ઞા પટેલ

⯐

બા જાય છે
ત્યારે માત્ર બા જતાં નથી
ઘરનું અજવાળું ઓલવાઈ જાય છે,
શમી જાય છે હાલરડાંના સઘળા ટહુકા.
રાહ જોતી આંખોનો ભરોસો ખોવાઈ જાય છે.
ભર્યું-ભર્યું ઘર તોયે પડઘાય સૂનકાર...
સૂની ઓસરી, સૂનું રસોડું ને સાવ સૂનો ઉંબરો...
મંદિરની ઘંટડીના થીજી ગયેલા રણકાર.

સવાર ને રાત - બેયના ક્રમ ખોરવાઈ જાય છે,
ઘરના સમયનું ચક્ર બની જાય અનિયમિત.

બા જાય છે
ત્યારે માત્ર બા જતાં નથી,
સાથે એક આખું ઘર ખાલી થઈ જાય છે,
આખેઆખું.

***