બાબુ સુથારની કવિતા/તમે વિચારો છો

૧૮. તમે વિચારો છો

તમે વિ ચારો છોઃ
શું કરું આ સફરજનનું?
તમે સાપને બરાબર જકડ્યો છ ેફેણથી
પણ એ તો પંૂછડેથી વીંટળાઈ રહ્યો છ ે
તમારા શરીર પર.
પ્રતિ પળ એ લાંબો થતો જાય છ.ે
તમને થાય છ ે
કે
તમારા કેશ પણ બચશે નહિ
કદાચ
મસ્તક પરના
તમે જુઓ છોઃ
ભીના ન થાય
એ માટે તરાપાઓને
પોતપોતાના માથે મૂકીને
સમંદર ઓળંગવાનો પ્રય ાસ કરી રહી છ ેમાનવજાત.
દીવેટને શબની જમે લઈને જઈ રહ્યાં છ ેફૂદાં.
અંગારાને બુઝાતો અટકાવવા રાજામહારાજાઓ ચણી રહ્યા છ ેકિલ્લા
એની આસપાસ,
તમે જુઓ છોઃ
તમારો રથ
અને
એ રથને જોડેલા પાંચ અશ્વો
ભોંયમાં તરી રહ્યા છ ે
મૃતદેહ તરે જમે જળમાં એમ
તમે બેઠા બેઠા નખ કાપો છો દાંતથી.
વિ ચારો છો ઃ આ બધંુ શંુ થઈ રહ્યું છ?ે
84
તમે હાથમાં લઈ
પાછુ ં મૂકી દો છ ેસફરજનન ે
ટેબલ પર
ડ ીશમાં
ડીશમાં ૐ
ડીશમાં તથાગતનાં અસ્તિ
ડીશમાં તીર્થં કરના ખાલી ખોળામાં તરતા એમના બે ખાલી હાથ
ડીશમાં બારાખડી
બારાખડી પર વરસે પંચભૂત
અનરાધાર.
ડીશમાં શબ્દો
શબ્દે શબ્દે ઐરાવત અને ઉચ્ચૈઃશ્ર વા
કરે કળા મયૂર જમે
જમે તમને કશંુ સમજાતંુ નથી
તેમ મને પણ
હંુ સફરજનને ડીશમાં મૂકીન ે
નીકળી જાઉં છું કાગળની બહાર
તમે હજી અંદર છો
કાગળમાં
હંુ જોઉં છુ ં ઃ
એક નદી તમારી તરફ
આવી રહી છ ે
નાડાછડીના કટકે બાંધેલી
હંુ જોઉં છુ ં ઃ
એક સોપારી
એના પોતાના પડછાયામાં તરી રહી છ.ે
(‘નદીચાલીસા’ માંથી)(‘સાપફેરા’ એક)