35,104
edits
(+1) |
No edit summary |
||
| Line 13: | Line 13: | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{center|સમીપનાં જે સ્વજનો સદા તે}} | {{center|સમીપનાં જે સ્વજનો સદા તે}} | ||
{{ | {{Poem2Open}} | ||
એવી જ રીતે એક સાદી ઘટનામાંથી કોઈ મોટું સત્ય તારવી કવિતામાં ચમત્કાર આણી શકાય છે, અને સામાન્ય માણસના ધ્યાનમાં પણ ન હોય એવો કોઈ મોટો અર્થ કવિ મૂકી દે છે. આ કાવ્યની છેલ્લી ચાર પંક્તિ એના નમૂનારૂપ છે.] | આ પંક્તિમાં 'સ'નાં થતાં આવર્તનો અને ‘સમીપનાં જે' માંના 'નાં જે' અને ‘સદા તે 'માંના 'દા તે 'માંના સ્વરપ્રાસથી થતી કર્ણપ્રિયતા છંદને વધુ ખીલવે છે. એવી જ રીતે જોડાક્ષરોમાંથી થતા થડકારની વિવેકભરી ગોઠવણીથી પણ આ સુરાવટને વધુ પ્રાણવાન બનાવી શકાય છે. | ||
એવી જ રીતે એક સાદી ઘટનામાંથી કોઈ મોટું સત્ય તારવી કવિતામાં ચમત્કાર આણી શકાય છે, અને સામાન્ય માણસના ધ્યાનમાં પણ ન હોય એવો કોઈ મોટો અર્થ કવિ મૂકી દે છે. આ કાવ્યની છેલ્લી ચાર પંક્તિ એના નમૂનારૂપ છે.] | |||
{{Poem2Close}} | |||
<br> | <br> | ||
{{HeaderNav2 | {{HeaderNav2 | ||