સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૨/ડુંગર ચડું ને—

૨. ડુંગર ચડું ને-

(ગઝલ)
બાલશંકર કંથારિયા

હું તો ડુંગર ચડું ને આભ ઊતરું રે.
એનાં પગલાં જડે નહિ ક્યાંય રે!
ડુંગર ચડું ને આભ ઊતરું રે.

હું તો વીણા વગાડું, નામ ઊચરું રે,
મારો વણસૂણ્યો સાદ શમી જાય રે!
ડુંગર ચડું ને આભ ઊતરું રે.

હું તો દીવા કરું ને જગત નીરખુ રે, ⁠
એના ઓળા પડે નહિ ક્યાંય રે!
ડુંગર ચડું ને આભ ઊતરું રે.

હું તો વીજે ઝૂલું, સમુદર ઊછળું રે,
એને ઝાલું ઝાલું ને સરી જાય રે!
ડુંગર ચડું ને આભ ઊતરું રે.

હું તો ચાંદા સૂરજે ઊગું આથમું રે,
એનાં ઉગમણાં તેજ ના ભળાય રે!
ડુંગર ચડું ને આભ ઊતરું રે.