બરફનાં પંખી/આડી બિલાડી એક ઉતરી

આડી બિલાડી એક ઊતરી

કોઈ દિ’ નહીં ને ભાઈ નોકરીએ ચાલ્યા
⁠ને આડી બિલાડી એક ઊતરી.
મારગમાં મોગરાનું ઊઘડેલું ફૂલ જોઈ
⁠લેંઘામાં રામ રહ્યા મૂતરી

પાછી ફરેલ કોઈ વાણીની જેમ
⁠અમે ભાંગીને પડી ગયા હેઠા
નાગાબાવાને ઘેર દરજી બેસેને
⁠એમ પંડિતજી ઓસરીમાં બેઠા

ચીકુની છાલ જેવી ચામડી ઓઢીને
⁠અમે છટકીને આમતેમ ભાગતા
કામગરા માણસના ટોળામાં ચર્ચાતી
⁠નવરાની વાત સમા લાગતા

કોઈ દિ’ નહીં ને ભાઈ નોકરીએ ચાલ્યા
⁠ને આડી બિલાડી એક ઊતરી
મારગમાં મોગરાનું ઉઘડેલું ફૂલ જોઈ
⁠લેંઘામાં રામ રહ્યા મૂતરી

***