મર્મર/યુદ્ધ અને શાંતિ: Difference between revisions

{{gap|4em}} દુઃખતપ્ત વ્યથાકુલ હૈયાના અભિશાપને.  

{{gap|4em}} આ આવે માત ગાંધારી–  

{{gap|4em}} ભાઈને હાથ સૌ મારા હણાયા પુત્ર આખરે!  

{{gap|4em}} આ આયુષ્યની સંધ્યાએ રહ્યો ના કોઈ આશ્રય.  

{{gap|4em}} તો આવો ગુરુ ગાંગેય પાદાબ્જે શિર નામીએ,  

{{gap|4em}} વ્યથાના વ્રણને ઠારે એવો જો મંત્ર પામીએ.  

યુધિષ્ઠિર : {{gap|0.5em}}આ યુદ્ધની જ્વાલથી દગ્ધ દુઃસહ.  

{{gap|4em}} અરે હણ્યા ભાઈકરે જ ભાઈ–  

{{gap|4em}} કેવી ગુરો ભીષણ યુદ્ધલીલા  

{{gap|4em}} લોપાય જેમાં રૂઢ ધર્મચીલા!  

{{gap|4em}} સેવા હવે તો નૃપધર્મ લોકની.  

{{gap|4em}} હવે વૃથા યુદ્ધની વાત પુત્ર,  

યુધિષ્ઠિર : {{gap|0.5em}}શાસનમાં અહિંસા?  

{{gap|4em}} લાગે ગુરો આ વસમી સમસ્યા.  

{{gap|4em}} આયુષ્યની અંતિમકાલ દીક્ષા.  

{{gap|4em}} રાજન્, પ્રજાનું કરવું જ શાસન  

<br>

{{HeaderNav2

}}