કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – શૂન્ય પાલનપુરી/૧૪. રાતની કહાની

From Ekatra Wiki
Revision as of 06:24, 14 November 2022 by KhyatiJoshi (talk | contribs)
(diff) ← Older revision | Latest revision (diff) | Newer revision → (diff)
Jump to navigation Jump to search
૧૪. રાતની કહાની


એ રાતની કહાની!
આવી હતી પ્રણયના સૌંદર્ય પર જવાની!
એ રાતની કહાની!

અંગડાઈ લઈને કળીઓ, જાગી સુમન થવાને,
ચમકી ઊઠી હૃદયની ધરતી ગગન થવાને;
જુલ્ફોની વાસ જાણે રજનીની ધૂપદાની!
એ રાતની કહાની!

દુલ્હન બની તમન્ના ચાલી પિયુને મળવા,
ઝૂમી રહી દિશાઓ, ગુંજી ઊઠી નીરવતા;
લજ્જાએ આંખ ઢાળી એવી અદા મજાની!
એ રાતની કહાની!

મહેફિલમાં તારલાની ચર્ચાઓ ખૂબ ચાલી,
સૌંદર્ય પ્રેમ કેરા પાલવની કોર ઝાલી;
ચીરા સુમનના જોઈ દુનિયાએ વાત માની
એ રાતની કહાની!

કરમાયેલાં સુમનની ખામોશ છે પુકારો,
દીપક અને મલ્હારે ગુંજે છે ઉરના તારો;
ભીનાં નયનમાં બળતી નિશદિન એ યાદ છાની,
એ રાતની કહાની!

(શૂન્યનો વૈભવ, પૃ. ૧૭૫)