કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – રઘુવીર ચૌધરી/આંખ કેડી પાડે છે આકાશમાં

૧૭. આંખ કેડી પાડે છે આકાશમાં

જીવ હરતો ફરતો સદાય ઘાસમાં
આંખ કેડી પાડે છે આકાશમાં.
દેશ દેશ ફરફરતી પર્ણોમાં મરમરતી
⁠ વાતો માણું હું અંધારની,
તારક જે ટમટમતા પાઠવતા પહોંચ મને
⁠ નજરું મળવાના સ્વીકારની.
લહું માટીની ગંધ ઊંડા શ્વાસમાં,
જોઉં ખીલેલાં ફૂલ હું ઉજાસમાં.
પાણીમાં સાંભળતો વાણી હું સાગરની,
⁠ મોતીનું તેજ છેક મોજે.
ઝરણામાં જોઈ રહું આરત અણજાણ કશી
⁠ પામું હું દર્દ નવું સહેજે.
ગામ છોડ્યું છે એક તારી આશમાં,
સીમ સાથે ચાલી છે પ્રવાસમાં.
૧૯૮૨

⁠(વહેતાં વૃક્ષ પવનમાં, પૃ. ૯)