બે હજાર ચોવીસ સમક્ષ/શરત – ધરમાભાઈ શ્રીમાળી: Difference between revisions

‘પવલાનું ભૂત’ વાર્તા શહેરમાં હીરા ઘસતા ભરત અને એની પત્ની તારાની છે. સાધારણ સ્થિતિના પિતાએ તારાને પરણાવી. દીકરી થયા પછી ભરતના રંગ-ઢંગ બદલવા લાગ્યા. સાથે કામ કરતા પવલાના રવાડે ચડી દારૂ પીવો, અને સસરા પાસે બાઇક માટે પૈસા મંગાવવા, પત્નીને મારઝૂડ કરી પાડોશમાં ધજાગરા કરવા એ જ એની આદત બનતી જતી હતી. વાર્તાના આરંભે પતિ રાતે ઘેર આવી ચૂપચાપ જમીને સૂઈ ગયો પણ તારા સતત દહેશતમાં કે હમણાં બાઇક માટે ફરી મારઝૂડ કરશે. પરંતુ આજે ભરતનું ચિત્ત ચગડોળે ચડ્યું હતું. બજારમાં પવલાની પત્ની મળેલી. કહે, ‘ટૂંપો ખાવાનું મન થાય છે, ભરતભાઈ... પણ છોકરા સામે જોઈને કશું કરી શકતી નથી. તમે એમના વાદે ના ચડતા. હાથ જોડું છું. તારાબહેન તો બિચારાં ગાય જેવાં છે.’ (પૃ. ૬૫) વાત આટલી જ ન હતી. પવલો કારખાનાના શેઠ પાસેથી ઉપાડ કરતો રહેતો અને પાછા આપવાની વાતે ધમકી આપતો કે આત્મહત્યા કરીશ અને તમારા નામની ચિઠ્ઠી મૂકતો જઈશ! આજે ભરતને પવલાની નીચતાની હદ દેખાઈ ગઈ. પતિ ઊઠીને પત્નીના દેહનો વેપાર કરે? આખી રાત ભરત સૂઈ નથી શકતો. ઘડીમાં પવલાની પત્નીનો નિસ્તેજ ચહેરો દેખાતો તો ઘડીમાં એમાં તારાનો ચહેરો! લટકતી લાશ અને દીકરી... સવાર પડતાં ભરતનો નવો જન્મ થાય છે જાણે! ‘ચલ, તને મૂકી જાઉં ...!’ ભરત દીકરીને સ્કૂલે મૂકી જવાની વાત કરે છે પણ તારા સમજે છે કે બાપ પાસેથી બાઇકના પૈસા લાવી નથી શકી, માટે પિયર મૂકી આવવાની વાત કરે છે. એ બોલી પડે છે, ‘ખબરદાર! જો આગળ વધ્યા છો તો ...હું મારી દીકરી, મારું ઘર છોડી બાપના ઘરે નથી જવાની. મારી નાખો તો મરી જઈશ...’ (પૃ. ૬૯) પરંતુ આ સુખાંત પણ તારા માટે બીકળવો છે! પતિના બદલાયેલા રૂપને સ્વીકારવામાં બઘવાઈ જતી, દીકરીને છાતીએ વળગાડતી પત્નીના મનમાં કેટલી હદે પતિનો આતંક હશે એનો ચિતાર જોઈ શકાય છે.