કિરીટ દૂધાતની વાર્તાઓ/૯. એમ તો નો જ થાવા દેવાય!: Difference between revisions

Jump to navigation Jump to search
no edit summary
(Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૯. એમ તો નો જ થાવા દેવાય!|}} {{Poem2Open}} રોંઢો થઈ ગયો હતો. કોઈ કારણ વગ...")
 
No edit summary
Line 21: Line 21:
એક વિચાર એવો કરી જોયો કે એને ખેતરમાં દાડીએ મોકલવો. પણ એને દાડિયા તરીકે કોઈ લેવા તૈયાર ન થાય,  
એક વિચાર એવો કરી જોયો કે એને ખેતરમાં દાડીએ મોકલવો. પણ એને દાડિયા તરીકે કોઈ લેવા તૈયાર ન થાય,  
– તમારામાં કળજગ ધર્યો હશે પણ અમારાથી એમ વાણિયા, લુવાણાના છોકરાને થોડી મજૂરી કરાવાય છે! વળી તમારા રમલાની હથેળીયું ફૂલ જેવી કોમળ, કપાસની સાંઠી ખેંચવા જાય તો હથેળીની ચામડીય ભેગી ખેંચાઈ જાય.
– તમારામાં કળજગ ધર્યો હશે પણ અમારાથી એમ વાણિયા, લુવાણાના છોકરાને થોડી મજૂરી કરાવાય છે! વળી તમારા રમલાની હથેળીયું ફૂલ જેવી કોમળ, કપાસની સાંઠી ખેંચવા જાય તો હથેળીની ચામડીય ભેગી ખેંચાઈ જાય.
શાંતામા વાત કરતાં કરતાં ઢીલાં થઈ જાય,
શાંતામા વાત કરતાં કરતાં ઢીલાં થઈ જાય,
– રોયું, આ લુવાણાની તે કોઈ જાત્ય છે! વાણિયા-ભામણ અમારો પગ અને ન્યા છબવા નો દેય, પટેલો ને કાંટિયા વરણ ‘ઊંચા છો ઊંચા છો’ કરીને પાંખમાં નો લ્યે, તે મારો રમલો જાય ક્યાં? કોણ છે એની હેડીનું?
– રોયું, આ લુવાણાની તે કોઈ જાત્ય છે! વાણિયા-ભામણ અમારો પગ અને ન્યા છબવા નો દેય, પટેલો ને કાંટિયા વરણ ‘ઊંચા છો ઊંચા છો’ કરીને પાંખમાં નો લ્યે, તે મારો રમલો જાય ક્યાં? કોણ છે એની હેડીનું?
એમાં રમલાના ભણવાના અને વેપારધંધો શીખવાનાં છ-સાત વરસ ઠાલાં ને ઠાલાં જતાં રહ્યાં. ગામની બાયું હથેળીનાં નેજવાં કરીને એકબીજાને કહેવા મંડી,
એમાં રમલાના ભણવાના અને વેપારધંધો શીખવાનાં છ-સાત વરસ ઠાલાં ને ઠાલાં જતાં રહ્યાં. ગામની બાયું હથેળીનાં નેજવાં કરીને એકબીજાને કહેવા મંડી,
Line 131: Line 131:
<br>
<br>
{{HeaderNav2
{{HeaderNav2
|previous = ?????-?????
|previous = ૮. આ સવજી શામજી બચુ કોઈ દી સુખી નો થ્યા હોં...
|next = ?????
|next = ૧૦. કૂતરાં
}}
}}
19,010

edits

Navigation menu