પરિભ્રમણ ખંડ 1/કાંઠા ગોર્ય: Difference between revisions

Jump to navigation Jump to search
no edit summary
No edit summary
No edit summary
 
(2 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 13: Line 13:
{{Poem2Close}}
{{Poem2Close}}
<poem>
<poem>
‘ના રે બાઈ!  
:::‘ના રે બાઈ!  
મારે ઘેરે કામ છે.  
:::મારે ઘેરે કામ છે.  
મારે ઘેર કાજ છે.  
:::મારે ઘેર કાજ છે.  
ઈ તો રાંડ કૂડીનું કામ.  
:::ઈ તો રાંડ કૂડીનું કામ.  
નવરી નિશાણીનું કામ  
:::નવરી નિશાણીનું કામ  
બાળી ભોળીનું કામ.  
:::બાળી ભોળીનું કામ.  
મારે ધણી દરબારમાંથી આવે  
:::મારે ધણી દરબારમાંથી આવે  
દીકરો નિશાળેથી આવે  
:::દીકરો નિશાળેથી આવે  
દીકરી સાસરેથી આવે  
:::દીકરી સાસરેથી આવે  
વહુ પીરથી આવે  
:::વહુ પીરથી આવે  
ગા’ ગોંદરેથી આવે  
:::ગા’ ગોંદરેથી આવે  
ભેંસ સીમમાંથી આવે!
:::ભેંસ સીમમાંથી આવે!
</poem>
</poem>
{{Poem2Open}}
{{Poem2Open}}
Line 33: Line 33:
{{Poem2Close}}
{{Poem2Close}}
<poem>
<poem>
‘કાં ભાભીજી, હાલ્યાં જાવ?  
:::‘કાં ભાભીજી, હાલ્યાં જાવ?  
ગોર્યની પૂજા કરતાં જાવ.’
:::ગોર્યની પૂજા કરતાં જાવ.’
</poem>
</poem>
{{Poem2Open}}
{{Poem2Open}}
Line 41: Line 41:
{{Poem2Close}}
{{Poem2Close}}
<poem>
<poem>
ભાયડો દરબારમાં રિયો છે,  
:::ભાયડો દરબારમાં રિયો છે,  
દીકરો દુકાને રિયો છે,  
:::દીકરો દુકાને રિયો છે,  
વહુ પી’ર રહી છે,  
:::વહુ પી’ર રહી છે,  
દીકરી સાસરે રહી છે,  
:::દીકરી સાસરે રહી છે,  
ગા ગોંદરે રહી છે,  
:::ગા ગોંદરે રહી છે,  
ભેંસ સીમમાં રહી છે,  
:::ભેંસ સીમમાં રહી છે,  
ઘૂમતું વલોણું મટી ગ્યું,  
:::ઘૂમતું વલોણું મટી ગ્યું,  
ઝૂલતું પારણું મટી ગ્યું,  
:::ઝૂલતું પારણું મટી ગ્યું,  
લાલ ટીલી મટી ગઈ,  
:::લાલ ટીલી મટી ગઈ,  
કાખમાં ગગો મટી ગ્યો,  
:::કાખમાં ગગો મટી ગ્યો,  
વાડ્યે વછેરા મટી ગ્યા,  
:::વાડ્યે વછેરા મટી ગ્યા,  
પરોળે પાડા મટી ગ્યા,  
:::પરોળે પાડા મટી ગ્યા,  
ગોર્ય માના શરાપ લાગ્યા.
:::ગોર્ય માના શરાપ લાગ્યા.
</poem>
</poem>
{{Poem2Open}}
{{Poem2Open}}
Line 59: Line 59:
{{Poem2Close}}
{{Poem2Close}}
<poem>
<poem>
‘હવે ધૂપ લાવ્ય, દીપ લાવ્ય  
:::‘હવે ધૂપ લાવ્ય, દીપ લાવ્ય  
અબીલ લાવ્ય, ગુલાલ લાવ્ય,  
:::અબીલ લાવ્ય, ગુલાલ લાવ્ય,  
નિવેદ લાવ્ય, ફૂલ લાવ્ય.  
:::નિવેદ લાવ્ય, ફૂલ લાવ્ય.  
ચાલ્ય, આપણે ગોર્ય માની પૂજા કરીએ.  
:::ચાલ્ય, આપણે ગોર્ય માની પૂજા કરીએ.  
ચાલ્ય, આપણે ગોર્ય માને મનાવીએ.’
:::ચાલ્ય, આપણે ગોર્ય માને મનાવીએ.’
</poem>
</poem>
{{Poem2Open}}
{{Poem2Open}}
એણે તો છાબડીમાં ફૂલ લીધાં છે. થાળમાં કંકુ લીધાં છે. સાત શ્રીફળ લીધાં છે. સાત સાહેલી ભેગી કરી છે. ગાતી ગાતી ગોર્યમાને પૂજવા જાય છે. સાસુને તો સાથે લીધાં છે.
એણે તો છાબડીમાં ફૂલ લીધાં છે. થાળમાં કંકુ લીધાં છે. સાત શ્રીફળ લીધાં છે. સાત સાહેલી ભેગી કરી છે. ગાતી ગાતી ગોર્યમાને પૂજવા જાય છે. સાસુને તો સાથે લીધાં છે.
{{Poem2Close}}
{{Poem2Close}}
<poem>
:::સાસુ પૂજે તો ગોર્ય મા સવળાં થાય,
:::ને વહુ પૂજે તો ગોર્ય મા અવળાં થાય.
:::‘માતાજી; મારો અપરાધ માફ કરો.
:::છોરુ કછોરુ થાય, માવતર કમાવતર થાય નહિ.
:::મોભનાં પાણી નેવે ઊતરે, નેવાંનાં મોભે ચડે નહિ.’
</poem>
{{Poem2Open}}
ગોર્ય તો સામું જોઈને બેઠાં છે. બાઈએ તો પૂજા કરી છે. ગાજતે વાજતે ઘરે આવ્યાં છે. ત્યાં તો —
{{Poem2Close}}
<poem>
:::ધણી દરબારમાંથી આવ્યો છે,
:::દીકરો નિશાળેથી આવ્યો છે,
:::દીકરી સાસરેથી આવી છે,
:::વહુ પી’રથી આવી છે.
:::ગા ગોંદરેથી આવી છે.
:::ભેંસ સીમાડેથી આવી છે.
:::ઘૂમતું વલોણું થઈ રિયું છે,
:::ઝૂલતું પારણું થઈ રિયું છે,
:::લાલ ટીલી થઈ રહી છે.
:::કાખમાં ગગો થઈ રયો છે.
:::વાડે વછેરા થઈ રયા છે,
:::પરોળે પાઠા થઈ રયા છે,
:::હે માતાજી! સત તમારાં,
:::ને વ્રત અમારાં.
</poem>
<br>
{{HeaderNav2
|previous = વનડિયાની વાર્તા
|next = પુરુષોત્તમ માસ
}}
26,604

edits

Navigation menu