વસુધા/જગતનું આશ્ચર્ય: Difference between revisions

Jump to navigation Jump to search
પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન
(Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|જગતનું આશ્ચર્ય|}} <poem> તું જગતનું આશ્ચર્ય છે. જગતમાં છે તાજ, ને છે તાજ જેવાં કૈંક કૈં, તું તે પરંતુ તાજનો યે તાજ છે. આશ્ચર્ય છે તું જગતનું, આશ્ચર્ય સૌમાં તું પરમ આશ્ચર્ય છે, એ સર્વ...")
 
(પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન)
 
(One intermediate revision by one other user not shown)
Line 5: Line 5:
તું જગતનું આશ્ચર્ય છે.
તું જગતનું આશ્ચર્ય છે.
જગતમાં છે તાજ, ને છે તાજ જેવાં કૈંક કૈં,
જગતમાં છે તાજ, ને છે તાજ જેવાં કૈંક કૈં,
તું તે પરંતુ તાજનો યે તાજ છે.
તું તો પરંતુ તાજનો યે તાજ છે.


આશ્ચર્ય છે તું જગતનું,
આશ્ચર્ય છે તું જગતનું,
Line 14: Line 14:


હું ચિંતવું ચિંતાનદીને તીર બેસી:
હું ચિંતવું ચિંતાનદીને તીર બેસી:
તીર ક્યાંથી આવિયું? ૧૦
તીર ક્યાંથી આવિયું? ૧૦
લાખો નયનમાં એ નયન ફાવી ગયું,
લાખો નયનમાં એ નયન ફાવી ગયું,
મારા મગજની માછલી વીંધી ગયું,
મારા મગજની માછલી વીંધી ગયું,
Line 26: Line 26:


ના કૈં હતું.
ના કૈં હતું.
એ નયન તે લાખો નયન જેવું હતું. ૨૦
એ નયન તો લાખો નયન જેવું હતું. ૨૦
પાંપણઢળ્યું, ભીનું, હસંતું, બાવરું, બેહોશ, ઉન્માદી કદી.
પાંપણઢળ્યું, ભીનું, હસંતું, બાવરું, બેહોશ, ઉન્માદી કદી.


જાણતું એ મેં નહીં,
જાણતું એ કૈં નહીં,
જીવનતણાં સૌ દ્વાર પૂઠળ તાકતું ન હતું હજી,
જીવનતણાં સૌ દ્વાર પૂંઠળ તાકતું ન હતું હજી,
એ સહજ નિજ સૌન્દર્ય મૃદુથી
એ સહજ નિજ સૌન્દર્ય મૃદુથી
સૃષ્ટિને શણગારનું કેવલ હતું.
સૃષ્ટિને શણગારતું કેવલ હતું.


રે, એ નયન
રે, એ નયન
જાણે ન બનતું કૈં જ એવું જોતું રે' છે જહીંતહીં,
જાણે ન બનતું કૈં જ એવું જોતું રે’ છે જહીંતહીં,
જાણે ન પણ નિજ દષ્ટિ શા શા દાટ વાળે છે અહીં!
જાણે ન પણ નિજ દૃષ્ટિ શા શા દાટ વાળે છે અહીં!
અણજાણ અદ્ભુત એ અલૌકિક આંખની
અણજાણ અદ્‌ભુત એ અલૌકિક આંખની
નિર્વ્યાજ લૌકિકતા અહો,
નિર્વ્યાજ લૌકિકતા અહો, ૩૦
આ જગતનું આશ્ચર્ય છે.
આ જગતનું આશ્ચર્ય છે.


Line 49: Line 49:
આસ્તે કદમ જાતો હતો,
આસ્તે કદમ જાતો હતો,
આસ્તે કદમ જાતી હતી તે આમતેમ નિહાળતી.
આસ્તે કદમ જાતી હતી તે આમતેમ નિહાળતી.
હું ઊચર્યો, ‘લે આ કનકમય કોડિયું,
હું ઊચર્યો, ‘લે આ કનકમય કોડિયું.’
‘ક્યાં કોડિયું?'
‘ક્યાં કોડિયું?’ ૪૦
આશ્ચર્યમાં તે નેત્ર વિસ્ફારી વદી.
આશ્ચર્યમાં તે નેત્ર વિસ્ફારી વદી.


Line 63: Line 63:
‘ભલે, તું જા જતી રમવા જહીં!’
‘ભલે, તું જા જતી રમવા જહીં!’


આશ્ચર્ય છે તું જગતનું, ૫૦
આશ્ચર્ય છે તું જગતનું, ૫૦
છે જગતમાં તાજ, ને છે તાજ જેવાં કૈંક કૈં,
છે જગતમાં તાજ, ને છે તાજ જેવાં કૈંક કૈં,
તું તો પરંતુ તાજને કે તાજ છે,
તું તો પરંતુ તાજનો યે તાજ છે,
એ તાજની બેતાજ તું મુમતાઝ છે.
એ તાજની બેતાજ તું મુમતાઝ છે.
</poem>
</poem>

Navigation menu