સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૧/મારે ઘેર આવજે બેની
મારે ઘેર આવજે બેની!
ઝવેરચંદ મેઘાણી
મારે ઘેર આવજે બેની!
નાની તારી ગૂંથવા વેણી.
આપણા દેશમાં નીર ખૂટ્યાં ને સળગે કાળ દુકાળ;
બાગબગીચાના રોપ નથી બેની ઊગતા મારે ઘેર; ૫
રૂપ સુગંધી હું કાંઈ નો જાણું ડુંગરાનો ગોવાળ!
ડુંગરાની ઊંચી ટોચ ઊભેલાં રાતડાં ગુલેનાર;
પહાડ તણે પેટાળ ઊગેલાં લાલ કરેણીનાં ઝાડ;
ખેતર વચ્ચે ખોઈ વાળીને ફૂલ ઝીણાં ખોળીશ;
સાંજ વેળા મારી ગાવડી ઘોળી આવીશ દોટાદોટ; ૧૫
મોઢડાં નો મચકોડજે બાપુ! જોઈ જંગલનાં ફૂલ;
શિવ ભોળા, ભોળાં પારવતી, એને ભાવતાં દિવસરાત;
ભાઈ ભાભી બેય ભેળાં બેસીને ગૂંથશું તારે ચૂલ;
મારે ઘેર આવજે બેની,
લાંબી તારી ગૂંથવા વેણી
સ્વાધ્યાય
૧. કવિ પાસે ક્યાં ક્યાં ફૂલ છે અને ક્યાં ક્યાં નથી?
૨. છેવટે ‘થોડી ઘડી પહેરી રાખજે’ એમ શા માટે કહ્યું છે?
૩. આ ગીતમાં આવેલા કાઠિયાવાડ તરફના શબ્દ-પ્રયોગની નોંધ કરો.
૪. આ કાવ્યમાં એક પછી એક આવતાં ચિત્રો તપાસો. તમને કયું ચિત્ર સૌથી વધારે ગમ્યું? શા માટે?